وَ يَا أَرْحَمَ مَنِ انْتَابَهُ الْمُسْتَرْحِمُونَ
وَ يَا أَعْطَفَ مَنْ أَطَافَ بِهِ الْمُسْتَغْفِرُونَ
وَ يَا مَنْ عَفْوُهُ أَكْثرُ مِنْ نَقِمَتِهِ
وَ يَا مَنْ رِضَاهُ أَوْفَرُ مِنْ سَخَطِهِ
وَ يَا مَنْ تَحَمّدَ إِلَى خَلْقِهِ بِحُسْنِ التّجَاوُزِ
وَ يَا مَنْ عَوّدَ عِبَادَهُ قَبُولَ الْإِنَابَةِ
وَ يَا مَنِ اسْتَصْلَحَ فَاسِدَهُمْ بِالتّوْبَةِ وَ يَا مَنْ رَضِيَ مِنْ فِعْلِهِمْ بِالْيَسِيرِ
وَ مَنْ كَافَى قَلِيلَهُمْ بِالْكَثِيرِ
وَ يَا مَنْ ضَمِنَ لَهُمْ إِجَابَةَ الدّعَاءِ، وَ يَا مَنْ وَعَدَهُمْ عَلَى نَفْسِهِ بِتَفَضّلِهِ حُسْنَ الْجَزَاءِ
مَا أَنَا بِأَعْصَى مَنْ عَصَاكَ فَغَفَرْتَ لَهُ
وَ مَا أَنَا بِأَلْوَمِ مَنِ اعْتَذَرَ إِلَيْكَ فَقَبِلْتَ مِنْهُ
وَ مَا أَنَا بِأَظْلَمِ مَنْ تَابَ إِلَيْكَ فَعُدْتَ عَلَيْهِ
أَتُوبُ إِلَيْكَ فِي مَقَامِي هَذَا تَوْبَةَ نَادِمٍ عَلَى مَإ
فَرَطَ مِنْهُ، مُشْفِقٍ مِمّا اجْتَمَعَ عَلَيْهِ
خَالِصِ الْحَيَاءِ مِمّا وَقَعَ فِيهِ
عَالِمٍ بِأَنّ الْعَفْوَ عَنِ الذّنْبِ الْعَظِيمِ لَا يَتَعَاظَمُكَ
وَ أَنّ التّجَاوُزَ عَنِ الْإِثْمِ الْجَلِيلِ لَا يَسْتَصْعِبُكَ
وَ أَنّ احْتِمَالَ الْجِنَايَاتِ الْفَاحِشَةِ لَا يَتَكَأّدُكَ
وَ أَنّ أَحَبّ عِبَادِكَ إِلَيْكَ مَنْ تَرَكَ الِاسْتِكْبَارَ عَلَيْكَ
وَ جَانَبَ الْإِصْرَارَ، وَ لَزِمَ الِاسْتِغْفَارَ
وَ أَنَا أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِنْ أَنْ أَسْتَكْبِرَ، وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أُصِرّ
وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِمَا قَصّرْتُ فِيهِ
وَ أَسْتَعِينُ بِكَ عَلَى مَا عَجَزْتُ عَنْهُ

و اى رحيمتر كسى كه طالبان رحمت شب و روز آهنگ او كنند
و اى مهربانتر كسى كه آمرزش طلبان گرد او گردند
و اى كسى كه عفوت از انتقامت فزون است
و اى كسى كه خشنوديت از خشمت بيشتر است
و اى كسى كه بوسيله حسن تجاوز بر خلق خود منت نهاده‏اى
و اى كسى كه بندگانت را به پذيرفتن توبه عادت داده‏اى
و اى كسى كه اصلاح امور فاسدشان را بوسيله توبه خواسته‏اى
و اى كسى كه از عمل ايشان به مقدار اندك خشنود شده‏اى
و اى كسى كه اندك ايشان را پاداش فراوان داده‏اى
و اى كسى كه اجابت دعا را بر ايشان ضمانت كرده‏اى
و اى كسى كه به آيين تفضل، پاداش نيك را بر عهده خود به ايشان وعده داده‏اى
من گناهكارترين گناهكارى نيستم كه تو او را آمرزيده باشى
و نكوهيده‏ترين كسى نيستم كه عذر به درگاه تو آورده و تو عذرش را پذيرفته باشى
و ستمكارترين كسى نيستم كه نزد تو توبه كرده و تو باز با او احسان كرده باشى
باز مى‏گردم بسوى تو در چنين حال، بازگشتن كسى كه از كرده پيشين خود پشيمان
و از آنچه بر او گرد آمده نگران است و از ورطه‏اى كه در آن افتاده از روى خلوص شرمسار است
و مى‏داند كه عفو از معصيت عظيم در نظر تو بزرگ نمى‏نمايد
و در گذشتن از گناه بزرگ بر تو دشوار نيست
و تحمل جرمهاى بيرون از حد بر تو گران نمى‏آيد
و محبوبترين بندگانت نزد تو كسى است كه سركشى بر تو را فرو گذارد
و از اصرار بر گناه، اجتناب كند، و طلب آمرزش را ادامه دهد
و من نزد تو بيزارى مى‏جويم از آنكه سركشى كنم
و به تو پناه مى‏برم از آنكه در گناه اصرار ورزم
و براى آنچه در آن كوتاهى كرده‏ام
از تو آمرزش مى‏طلبم
و براى هر عملى كه از انجامش فرو مانده‏ام از تو يارى مى‏جويم